jueves, 19 de julio de 2012

Expectactivas

Julia había creído siempre que llegar a la treintena implicaría cambios radicales en su vida. Que los curritos de verano con contratos de tres meses y luego ¡puerta!, se convertirían en su propio despacho con vistas a la Gran Vía. Que sus Manolo Blehnik algún día dejarían de ser de mercadillo. Y que sus juergas nocturnas de cubalitro y reguetón acabarían eclipsadas por veladas en el Teatro Real acompañadas de un buen caldo francés. 

Julia, como muchos otros, se equivocaba. Había vivido confundida toda la vida. Ni los veinte ni los treinta habían sido como ella los había soñado. No habían llenado su corazón de gozo, hecho saltar su pecho de alegría y adrenalina. Los cuarenta y los cincuenta tampoco lo harán. Porque no es ella quien ha elegido, no son sus deseos ni sus sueños. Todo lo que anhela es solo aquello a lo que cree que tiene que aspirar, lo que una mano manipuladora y una voz sediciosa ha plantado en lo más hondo de su cerebro. 


Y mientras tanto, a solo unos centímetros de sus pestañas,la vida aún continúa esperándola, con las guirnaldas de su fiesta sorpresa ya agostadas.


lunes, 11 de junio de 2012

Sala de espera

Todo se movía paseniño, segundo a segundo. Sen présa e con moitas pausas para coller folgos. Pero chegou un día no que Manolo decidiu cambiar de estratexia. Ergeuse, xurou mentando a cantos santos recordaba, e prendeulle lume ao pasado.

09/10/2011

jueves, 7 de junio de 2012

Bilingüísmo Harmónico

Olvidei o que era chegar a un lugar novo e que ninguén, voluntariamente, te entendera. 
Esquecín o vacío (social) do recén chegado.
 Eliminei do recordo os primeiros intentos de comunicación infructuosos e atesourei o redondear na punta da lingua de palabras novas.
 Sílaba tras sílaba forxei coñecemento e experiencia nun idioma novo. 
 Preferín esquecer os desaires cervatinos aos meus verbos mal conxugados en tempos compostos. Supereino con lectura incesante e paixon por aprender.
 Na memoria só queda o camiño e o logrado, un bilingüísmo o suficientemente harmónico como para facerme unha cidadá feliz.  


Exercicio do Obradorio de Escritura Creativa, Vigo, 28/05/2012

martes, 22 de mayo de 2012

InEmigrante

Chegamos e había nubes, choiva, humidade.
(A)sentamos e parou de barruzar.
Lorenzo dixo "Boas Tardes",
así entendemos porqué a herba mollada
recendía como unha nova vida

Brotaron frores na nosa fiestra.
Alimentámolas de sorrisos e ilusións,
pero máis cedo ca tarde anegouse o ceo de trebóns.
Os lóstregos non deixaron tempo para respirar.

Afogaron as frores. Afogaron os risos.
O verde tornouse balorento.
A esperanza volvía estar lonxe da casa.


(Ejercicio de creatividad en verso, Taller de Escritura Creativa impartido por Francisco Castro, Vigo, 21/05/2012)

miércoles, 4 de abril de 2012

Camuflaje

El instinto de supervivencia nos mueve a camuflarnos, a diluirnos en la masa, en la mediocridad. Y pocas veces somos capaces de resistirlo. Nos cubrimos con ropa de moda, con un aspecto externo que no nos define, pero nos protege e implica la pertenencia a un grupo mayor. El aislamiento es la condena al ostracismo, la desesperación, la ruina social y personal. Nos aseguramos en nuestra zona de confort aunque eso sea lo que interiormente más odiemos. No nos atrevemos a poner un pie fuera de ella. Y si para sobrevivir en el mundo moderno tenemos que transmutarnos en lo que no somos, lo hacemos. Clichés, frases hechas, trajes de etiqueta, comportamiento socialmente aceptado y estandarizado. Hombres y mujeres grises. 

Al final, no queda nada más que una cáscara.  Aunque, si hay suerte, bajo ese caparazón, aún persiste la esencia. Y si los dados nos han dado una fortuna aún más próspera, con las palabras adecuadas y el pálpito correcto podemos deshacernos de lo impuesto y volver a ser nosotros, o a intentar convertirnos en quienes queremos llegar a ser. 

Intruso

martes, 6 de marzo de 2012

Ensalada de manzana

Otra de comidas :) Esta vez ensalada de manzana.

Hoy mi encomienda era hacer la comida para tres. El menú: ensalada y chuletas de cerdo a la plancha. La única recomendación materna: "utiliza lo que te apetezca y encuentres por casa". Y así me puse manos a la obra con este resultado:


Ingredientes:
1 manzana (en este caso de la variedad Golden, que no es demasiado dulce)
Lechuga
 1 cebolla 
Pechuga de pavo
Atún 
1 huevo cocido
Sal y aceite de oliva al gusto.

Procedimiento:

Cortamos la manzana en gajos no muy grandes y hacemos un segundo borde al cuenco con ellos. 
Troceamos en dados el pavo, el atún, y la cebolla. Con la lechuga cortada en tiras añadimos todo al "cuenco" de manzanas.
 Por último ponemos el huevo cortado en cuatro mitades en la parte superior. Aliñamos. 

Es la primera vez que hago esta ensalada, y a la hora de ir aliñándola lo he hecho por capas, según añadía ingredientes, para evitar que el resultado fuera un revoltijo de lechuga y "varios". 

Finalmente la servimos acompañando a las chuletas de cerdo a la plancha.



jueves, 1 de marzo de 2012

Pequeña rebelión social

Llega a tu hora, ni un minuto antes ni uno después. Siéntate en tu escritorio. Enchúfate a esa caja gris que es tu ordenador, te absorberá el cerebro, pero no importa, eso no es los que nos hace falta a nosotros. No es tu imaginación lo que nos interesa. Queremos tu capacidad de concentración, tu dedicación 24/07.  Ni tan siquiera nos importa tu habilidad con los números, solo tu disponibilidad y tu compromiso con la empresa. Entrega a las 12.00 un informe de 100 páginas sobre la estrategia de la compañía. Exhibe sobre tu mesa la abultada cartera de clientes que has conseguido este mes y deja que los demás pierdan los nervios tras falsas sonrisas de cordialidad. Haz el descanso para comer de las 12.30 y sonríe ante cumplidos hipócritas mientras todos esconden los dientes con los que desearían desgarrar tus entrañas. Vuelve a tu mesa. No pares ni para ir a retrete. Termina tu día y vuelve a coger el metro y más tarde el autobús. Llega a casa. Quítate la corbata. Desátate los zapatos. Métete en la cama y sueña con domir lo suficiente, la cantidad imprescindible para resistir un día más. Y si tienes valor, reza para lograr la fuerza de voluntad que te permita romper el círculo vicioso. Aunque sea con la más pequeña rebelión contra los hombres del traje gris.